پُرم از شعر ولي واژه ندارم استاد
که بزرگي شما را بسرايم استاد
کاخ و دربار نداريد که مداح شوم
به چه سبکي دل خود را بنگارم استاد؟
ابر سرشاري ام از گرمي درياي شما
در پي وسعت امني که ببارم استاد
جز به خورشيد کجا بايد از اين حرمان گفت؟
سخت از سردي عالم گله دارم استاد
کاش مي شد ز بهار دل تان سرتاسر
روي اين خاک، گل مهر بکارم استاد